6/06/2005

قدره عافيت

امروز به اين نتيجه رسيدم که ما آدما قدره چيزاييرو که داريم نميدونيم بهم ثابت شده.الکي نميگما !مثلا همين خونه ي من يه اتاق راهت بزرگ با يه هم اطاقيه بي دردسر و آروم با دو تا هم خونيه مهربون و اهله حال توي يه آپارتمانه لوکس .هيچ وقت خدارو بخاطر اينا شكر نكردم تا اينکه موقعه اين رسيده که از اينجا بريم بايد با همه خاطره هايه خوبه اين خونه و هم اطاقيام خداحافظي کنم .کي ميدونه شانسش چيه از کجا معلوم جايه جديدي که ميرم همه چي نرمال و خوب باشه?.خدا جون همه چيزو به خودت ميسپارم.