Gharibe wrote:

از باغ می برند که چراغانی ات کنند
تا کاج جشنهای زمستانی ات کنند

پر کرده اند صبح تو را ابرهای تار
تنها به این بهانه که بارانی ات کنند

روزی به اسم رود به مرداب می روی
روزی به نام پنجره زندانی ات کنند

یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست
هر لحظه ممکن است که شیطانی ات کنند

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست
گاهی بهانه ایست که قربانی ات کنند