روز شكر گزاري ديروز, منو به ياده خيلي از چيزا انداخت! يکي دوساعتي که تو ماشين تنها

بودم كلي فکر کردم بهش. به اين نتيجه رسيدم که ما آدما چقدر بي معرفتيم. اين همه رفت و

آمد اين همه بدو بدو ;فقط براي يه "ترکي" خوردن !حاضرم شرط ببندم که از روزه شكر گزاري

نه تنها خيلي از ماها, بلکه خود اين آمريکايي ها هم فقط بوقلمون خوردنشو حال ميکنن و

مشتاقانه منتظره حراج "فوق العاد"ه روزه بعدش هستن و بس

ولي من ديروز واقعا خيلي خدارو شكر کردم به خاطر چيزايي که تو زندگيم به دست آوردم.

خانوادم و آدمايي که سر راهم قرار داده ! به خاطر دوست هايي که دارم و 1000تا نعمت

ديگه. واقعاً خدايا شکرت و شرمندم اگه تاحالا اين چيزارو نميديدم

و به قول سهراب "و چه خوشبختم من","و چه اندازه تنم هشيارست
"