زندگي حس غريبيست که يک مرغ مهاجر دارد

هر چي بيشتر ميگذره بيشتر از زندگي بدم مياد... يه موقع هاي واقعا از خودم ميپرسم آخه زندگي يعني چي... به کجا ميرسيم ?آخرش که چي آخه? اصلاً حوصله ندارم کسي هم که آدمو درك نميکنه... حتي يه موقع نزديک ترين آدمهاي دوربر آدم هم از درك معذورن يعني بعضي ها ديدي چقدر احساس نزديكي ميکنن ولي از درك کوچيکترين نکته ها هم راجع به آدم عاجزن... ولي من موندم... زندگي قراره هميشه پوچ بمونه? و دوروبريام هم همينطور کم توجه ?پس کي منو درک ميکنه... پس من حرفامو به کي بزنم