داشتم فکر مي كردم اگه مثلا من ۵۰۰ سال پيش به دنيا ميومدم چي مي شد! حتماً اون موقع يه جايي توي طهران قديم يا شايد هم توي يه شهري که الآن هيچ اثري ازش نمونده زندگي مي كردم .امکانش بود که اميرزاده اي بشم, شايد دختر پادشاه مي شدم, شايد هم فرزند

يکي از اون خانوادهاي عامي و ساده.... شايد اسممو ميذاشتن پرستو خاتون يا شايدم آزاده بيگم... شايد جزو معدود زن هاي تحصيلکرده ي جامعه اون زمان مي شدم... شايد معلم سرخونه يه بزرگي مي شدم ...شايد خواننده ي معروفي مي شدم که الآن پدر بزرگم صفحه

هاي گرامافونشون رو نگه داشته. شايد يه نقاش بزرگي مي شدم, شايد فقط براي سفر به اروپا مي رفتم ولي برميگشتم. شايد مکتب مي

رفتم .شايد روزنامه اي منتشر ميکردم.شايد هم يکي از زنان حرم و شبستان يکي از بزرگان اون زمان مي شدم, شايد هم هيچ وقت

ازدواج نميکردم...............شايد.......ولي يه چيزو مطمئنم اونم اينکه هر زماني دغدغه ها و هيجان هاي خودشو داره .زندگي هاي قديم

هم با همه سختيهاي مربوط به خودش و باوجود آرامش خاطر نا شي از کمبود امکانات و سرگرميهاي اين دوره خالي از لطف نبوده