جلبك های نادم بيقرار مردند

و چراغ ها

غروب ستاره نزديك
در اين آبادي، در اين واهی دور افتاده

ماهی قرمز های خانه مادر بزرگ ديگر شنا نميكنند

سنگ ها ی فاصله ناقوس انتظار مينوازند

و زمان.... زمان در منحنی نا هموار داروغه اين آبادی كی تعريف شده است؟

شاخص سايه كجاست؟

چند سال نوری تا انتهای غربت باقيست؟

و به من بگو فرق آفتابپرست و پرستو مگر در كوچ نبود؟

يكی مهاجر و خسته و ديگري...رنگ رنگ.......... چه فرقی ميكند؟نه؟درست نميگوم؟حتما

و سوگند در افزايش حجم نارنجی بنفش، به سر سبزی انديشه اوستا و به جاودانگی جغد كور فقط تا فلق مهلت باقيست

خورشيد كه غروب كند از اينجا خواهم رفت... حتی اگر نتوانم