حرفهایی هست برای گفتنکه اگر گوشی نبود نمی گوییم و حرفهایی هست برای نگفتن ...حرفهایی که سر به ابتذال گفتن فرود نمی آورند و سرمایه هر کسی به اندازه حرفهاییست که برای نگفتن دارد...حرفهایی بی قرار و طاقت فرساکه همچون زبانه های بی تاب آتشند.کلماتش هر یک انفجاری را در دل به بند کشیده اند ...اینان در جستجوی مخاطب خویشند ,آرام می گیرند اگر یافتند و اگر نیافتند روح را از درونبه آتش می کشند

دکتر علی شریعتی