يه زمانايي دلم ميخواد تنها باشم, يا زندگيو اونجوري که ميخوام تجربه کنم.... يا دلم ميخواد يه جوره ديگه فکر کنم, جوري متفاوت !اما نميشه ...آدم بزرگتر که ميشه ميفهمه خواستن هميشه توانستن نيست! خيلي سخته وقتي همه آدماي دورورت يجورن و تو بخواي سازه خودتو بزني.... قاعدتا کسي صداشو نميشنوه ...نميدونم شايددم هنوز خيلي وقت باشه براي خودساختن يا خود يافتن ....خيلي دلم ميخواد فکر کنم که زندگي فراسوي اين دميدن ها و نفس کشيدن و رفتنها و اومدن هاست, ولي تو دنيايي که زندگي مي كنيم کسي اهميتي نميده ...آدماي سطحي حالمو بهم ميزنن ...يعني خدايا يه نفر هم مثل من فکر نميکنه