مي

مي

ر

مي

ر ر دو ر

مي ر

ر دو

دو سي دو

خستم از واهي بودن, از بيهوده شنيدن انگار اين ضجه ها تمامي ندارند

سي لا دو

سي سي لا دو

خستم از اقبال اين دايره هاي بي مقياس هستي

از آسيب پذيري موجودات مادون آسماني

از فداکاري اين برگهاي زرد

خسته ام از اين واقعيت عريان

از تکرار

از طمع اين بادنجان هاي تلخ

از صفحه حوادث روزنامه هاي منقضي شده

پس سهم من?!

ر مي سل

فا مي ر

خسته ام از گامهاي فا ماژور

از ميزانهاي دو چهارم

از آکسان هاي ندامت

اين کليدها, اکتاوها فقط تکرار ميشوند....

ر مي فا

سل فا مي
اي الهه ناز با دل من بساز