ساده بوديم

زندگي هرگز نيست آنچه ميپنداشتيم ما جوان بوديمو ساده ميدانستيم

هر کجا ميرفتيم ,کاجي ميديديم, بي تامل هر دم ميوه اي ميچيديم

گذره ثانيه ها آن چنان مبهم بود که تصور کرديم سايه ها ميمانند

غافل از اينکه زمان واژه اي بينام است

چه کسي گفت که دريا آبيست , واژه صبر فقط يک بخش است

اندکي بعد به ياد اورديم آبها بيرنگ و صبر چندين بخش است

ما چنان دانستيم که ميانه گلها گل مريم زيبا و اقاقي تنهاست

دير اما ديديم گل لاله تا کجا غم دارد وچه ايثاري در گل کاکتوس پيداست

و چه باور کرديم جملگييه ريزش برگ به دلتنگي خاک و نه به برهانه خزان است

و چرا درك نکرديم که لاکه حلزون پوشش منزويه ابهام است


ما تصور کرديم عشق را ميبايد در زمين پيدا کرد

تا که آگاه شديم عشقه خاکي عنصري کمياب است

آزاده خروشي