يه موقع هايي ديدين چقدر فشاراي جانبي رومون زياده? آدم مي مونه! ميگه مگه ميشه آخه? اينجور موقعها هيچ چيز قشنگ تر از اون نيست که يه دوست از دور مشوق آدم باشه اون موقع حتا اگه پرجمون هم تموم نشه ميتوني تکيه بدي به سندليه دپارتمانه مهندسي و لبخندي بزني و بعد به کارت ادامه بدي تازه اگه همه با هم روش کار کنيم که ديگه اصلاً گذشته
زمانو حس نميکنيم. قبول ندارين? دقيقا مثل الآنه ما سه روزه اينجا خودمونو حبس کرديم. خواب که هيچي, به همون نفس کشيدن مون قانعيم .وقتي رو شرايط مريضا کار مي كنيم يادمون هم نميره که خدارو بخاطر سلامتيمون شكر کنيم .