خيليه ها که آدم از دست خودش هم حرص بخوره. داشتم فکر مي كردم که من کي باشم که بخوام براي کسي تصميم بگيرم يا حتي بخوام راجع به زندگيش نظر بدم.... من تو زندگيه خودم موندم... پس چرا بايد يکي ديگرو نصيحت کنم? ميدونم که قصدم مهربوني و خير بوده ولي خوب شايد همه اينو درك نکنن... ولي اين يه درس بزرگ شد برام